Kreda artystyczna Faber-Castell Pitt Monochrome, palona czerń, M

Głęboka czerń w średniej twardości to w rysunku monochromatycznym uniwersalne narzędzie: poradzi sobie z wyrazistym konturem, tonowanym cieniem i ostatnimi ciemnymi akcentami. Ta kreda z serii Pitt Monochrome jest wypalana, co czyni ją twardszym i precyzyjniejszym narzędziem niż miękkie kredy niewypalane.

Dlaczego twardość i wypalanie mają znaczenie

W kredach artystycznych o charakterze śladu decyduje sposób produkcji. Kredy niewypalane są miękkie i podatne, szybko kryją większe powierzchnie i łatwo rozcierają się w aksamitny ton. Kredy wypalane są twardsze i bardziej kruche, uwalniają pigment stopniowo i prowadzą czystszą linię. Właśnie dlatego rysownicy sięgają po wypalaną czerń, gdy potrzebują doprecyzować kształt, wyrysować oczy, włosy czy ostre krawędzie draperii.

Twardość M to środek skali. Czerń jest wystarczająco nasycona na wyraziste cienie, a jednocześnie można nią pracować z wyczuciem i stopniować ton naciskiem. Kto woli jeszcze bardziej aksamitny i ciemniejszy ślad, znajdzie w serii także czarną kredę wypalaną w miękkiej wersji soft.

Czerń, która nie znika po roztarciu

Faber-Castell celowo produkuje kredy Pitt Monochrome twardsze niż klasyczne miękkie pastele. Gdy rozetrzesz linię palcem lub wiszerem, złagodnieje, ale nie zniknie całkowicie – w rysunku zostaje szkielet, na którym można budować kolejną warstwę. To podejście nawiązuje do tradycji rysunku figuralnego sięgającej renesansu, w której czerń razem z bielą, sangwiną i sepią należy do podstawowych kolorów.

Dzięki czworokątnemu przekrojowi nie musisz zmieniać narzędzi: położona płasko kreda szybko zaznaczy cień tła lub bryłę, a krawędzią poprowadzisz cienką, precyzyjną linię. Warstwy można na bieżąco utrwalać, a gotowy rysunek zalecamy na koniec utrwalić fiksatywą, aby pigment się nie ścierał.

Do portretu, postaci i szkicu architektonicznego

Wypalaną czerń M wykorzystają uczniowie szkół plastycznych przy rysunku z modela, portreciści potrzebujący kontrastowych akcentów oraz ilustratorzy pracujący na tonowanym papierze. Sprawdzi się w studiach światła i cienia, martwych naturach, rysunku odlewów gipsowych lub w połączeniu z białą kredą na szarym czy beżowym podłożu. Architekci i projektanci mogą jej używać do szybkich, ekspresyjnych szkiców, gdy zależy im na mocnej linii bez połysku grafitu.